Fotografia cyfrowa

Fotografia cyfrowa – fotografia polegająca na zachowaniu wybranego kadru w postaci cyfrowej, a nie, jak w fotografii tradycyjnej, na utrwaleniu go na chemicznym nośniku światłoczułym. Do wykonywania zdjęć, w odróżnieniu od fotografii tradycyjnej (nazywanej nieprawidłowo analogową), gdzie stosuje się klasyczny aparat fotograficzny, służy sprzęt o odmiennej konstrukcji, a mianowicie cyfrowy aparat fotograficzny.

Aparaty cyfrowe od roku 2005 są częściej kupowane od aparatów klasycznych i posiadają cechy w tych drugich niespotykane, przykładowo nagrywanie krótkich filmów. Smartfony i tablety także często mają wbudowane małe aparaty cyfrowe.

Fotografia cyfrowa ewoluowała wprost od kamer telewizyjnych, lecz długo trzeba było czekać na jej upowszechnienie, ze względu na trudną technologicznie miniaturyzację cyfrowych przetworników fotoelektrycznych o zadowalającej rozdzielczości.

Obecne aparaty cyfrowe mają rozdzielczość porównywalną z fotografią tradycyjną (np. kompaktowy Canon G10 ma 15 Mpx; pełnoklatkowe lustrzanki Sony DSLR-α900 – 25 Mpx, Canon EOS-1Ds Mark III – 21 Mpx; średnioformatowy 6×6 cm Hasselblad H3DII-60 – 60 Mpx, a 6×17 cm Seitz ma 160 Mpx.

Budowa aparatu cyfrowego

Zewnętrzna soczewka obiektywu pokryta zazwyczaj cienką warstwą antyodblaskową i pochłaniającą promieniowanie UV.
Soczewki korygujące, które razem z soczewką zewnętrzną tworzą zespół ruchomy, który można oddalać i przybliżać od aparatu za pomocą pierścienia (12), co umożliwia zmianę ogniskowej obiektywu, czyli tzw. zoom.
Wbudowana w zestaw tylnych, nieruchomych soczewek korygujących przysłona, za pomocą której można regulować ilość światła wpadającą z zewnątrz do aparatu.
Mechanizm spustowy – otwiera on przesłonę (zwaną też migawką), która normalnie jest zamknięta, dzięki czemu światło nie dociera do kliszy lub matrycy. Po naciśnięciu przycisku spustowego (7) przesłona się otwiera na ściśle określony czas, po czym ponownie się zamyka, dzięki czemu można precyzyjnie ustalać czas naświetlania kliszy lub matrycy. W aparatach analogowych naciśnięcie przycisku spustowego uruchamia też mechanizm przesuwu kliszy fotograficznej (5), a w lustrzankach podnosi także uchylne lustro.
Rolka z kliszą fotograficzną – w aparatach cyfrowych w tym miejscu zazwyczaj umieszczane są baterie zasilające oraz karty pamięci.
Uszy, do których można zamontować pasek do noszenia aparatu.
Przycisk uruchamiający mechanizm spustowy – w różnych aparatach występuje on w różnych miejscach, ale zwykle znajduje się w górnej, prawej części aparatu.
Pokrętło podstawowych nastawów aparatu.
Wyświetlacz parametrów pracy aparatu (w wielu aparatach go nie ma).
Wizjer, przez który można obserwować kadr – w lustrzankach jednoobiektywowych dzięki zastosowaniu pięciokątnego pryzmatu i uchylnego lustra (elementy zaznaczone na zielono) w wizjerze obserwuje się obraz bezpośrednio z obiektywu. W aparatach kompaktowych obraz w wizjerze tworzony jest za pomocą dodatkowego zestawu małych soczewek i nie odpowiada on dokładnie temu, co zarejestruje aparat, zwłaszcza przy zbliżeniach.
Tzw. gorąca stopka – złącze umożliwiające przyłączenie do aparatu zewnętrznej lampy błyskowej lub mechanizmu zdalnego wyzwalania.
Pierścień regulacyjny obiektywu – w skomputeryzowanych obiektywach typu zoom umożliwia on zmianę ogniskowej, w tradycyjnych obiektywach za pomocą pierścienia zmieniało się wartość przysłony oraz dokonywało się ręcznego ostrzenia kadru.

Matryca cyfrowa  – układ wielu elementów światłoczułych, z których każdy rejestruje, a następnie pozwala odczytać, sygnał elektryczny proporcjonalny do ilości padającego na niego światła. W cyfrowych aparatach fotograficznych najczęściej stosowane są filtry barwne, dające możliwość rejestracji natężenia określonej szerokości spektrum światła w danym punkcie matrycy.

Matrycę skonstruowano głównie na użytek naukowy, zaś jej pierwsze zastosowania były związane z astronomią, gdzie do dziś pozostaje podstawowym narzędziem badawczym, wypierając w zasadzie klisze fotograficzne. Obecnie masowo wykorzystuje się matryce CCD o coraz wyższej rozdzielczości w aparatach cyfrowych, gdzie otrzymane dane po przetworzeniu przez jednostkę centralną aparatu mogą zostać zapisane w postaci plików graficznych. W aparatach fotograficznych stosowane są matryce o rozdzielczościach rzędu od kilku do kilkunastu megapikseli, do ponad 30 megapikseli w pełnoformatowych aparatach profesjonalnych i nawet 80 megapikseli w cyfrowych aparatach średnioformatowych. Największe matryce stosowane w obserwatoriach astronomicznych mają od 65 do ponad 100 megapikseli.

Aparat cyfrowy

• Możliwość podglądnięcia zdjęć bezpośrednio po zrobieniu oraz wykasowania tych „nieudanych”
• Możliwość wywołania tylko wybranych zdjęć
• Możliwość przechowywania zdjęć w formacie cyfrowym (nie koniecznie trzeba je wywoływać - niższe koszty) ale trzeba też pamiętać, że uszkodzenie dysku, czy płyty CD/DVD, na których przechowujemy zdjęcia, może nas pozbawić wszystkich tam zapisanych. Warto część najlepszych, najcenniejszych zdjęć wywołać i posiadać także w postaci tzw. odbitki.
• Zdjęcie posiada szczegółowo określoną rozdzielczość wyrażoną w pikselach.
• Rozdzielczość w najlepszych aparatach cyfrowych jest już porównywalna do rozdzielczości zdjęć na negatywach z aparatów tradycyjnych.
• Łatwość obróbki cyfrowej zdjęć
• Możliwość nagrania filmu
• Mniejsze zapotrzebowanie na światło matrycy aparatu cyfrowego, niż negatywu, a co za tym idzie większa łatwość zrobienia dobrych zdjęć w słabszych warunkach oświetleniowych, kiedy to aparat tradycyjny już sobie powoli nie radzi lub wymaga stosowania statywu i dłuższego czasu naświetlania.
• Robiąc zdjęcie w trybie automatycznym, w przypadku cyfrówki o niższej jakości matrycy, efekt ostateczny może okazać się przekłamany w stosunku do rzeczywistej kolorystyki, zwłaszcza przy słabym oświetleniu (np. ciemniejsze pomieszczenie).

Aparat analogowy

• Możliwość wykonania określonej, niedużej ilości zdjęć na jednym negatywie
• Brak bezpośredniego wglądu do zdjęć
• Brak możliwości / duża trudność wyboru zdjęć wywoływanych
• Rozdzielczość jest cechą materiału światłoczułego, np. negatywu
• Brak konieczności umiejętności posługiwania się komputerem
• Niższa cena aparatu w porównaniu do „cyfrówki”
• Aparaty analogowe posiadają większą rozpiętość tonalną niż aparaty cyfrowe, zdjęcie trafniej oddaje barwy
• W przypadku fotografii analogowej, dzięki właściwościom negatywu, zdjęcie może oddać najmniejszy nawet detal, nie zmieniając naturalnej kolorystyki, wychwytuje występujące światłocienie, tworząc często oryginalne efekty.